Rahmetli Şiiri - Serdar Tunçluer

Satırla kesti katilimdir hatıra,
Notta eklemiş bir cümle son satıra,
Rahmetli demiş ne güzelde söylerdi,
Hatunum derken benden söz ederdi,

Uçuk bir pembe ruj dudağında,
Dudakların ne güzelde parlıyor,
Nasıl sığmış o kelime ağzına,
Rahmetli demişsin hay senin tarzına,
Tarifi yok soktuğun çıkmazların,
Söylemem ne fayda yaşandı artık,
Dönülmez gün gibi aşikar,
Görülmez ahım gibi ebediyen yadigar,
Usanmaz ki uslansın deli gönül of demez,
Neye yarar takdimi takdiri bu tuh demez,
Ben neyledim desede vakit çok geç bilinmez,
Belki yarın ertesi belki bugün beklemez,
Başlanılır belkide unutulur hepside,
Unutursun bilirim menfaattir bellide,
Ben unutmam bilesin olamazda tersine,
Eden çeker görürüm giden gelmez görsene,
Haydi oldu olacak ben ölmeden öldürdün ,
Yetmedide bu sana rahmet ile gömdürdün,
O da yetmedi sana gıybet edip övündün,
Ben neymişim be Hatun tersinede dövündün,
Ben yağmura dur desem el de bunu görürse,
Demezlermi delirdi gören duyan bilirse,
Gül bakalım şimdide ilki sen ol gülenin,
Kader beni güldürür son gülen kim denirse,
Ben kaderi yaşadım sen yazmadın kaderi,
Vefasızdın be kadın beterin var beteri,
Kolaycıydın utanmaz saklandın sen bi geri,
Ben Allahtan korkmuştum bırakmadım değeri,

Çaresi yok çektiklerimin,
Gören ağlar anlatsam görmene ne hacet,
Öyle bir gerçek ki yaşattığın,
Toprak çöker anlatsam gömmene ne hacet.