R/a/n/t Şiiri - Muhammed Mustafa Şengül

Beyazın ve siyahın karışması ne iğrenç bir şey, değil mi? Haksız kazançlar, toplumu çürütenler ne iğrençtir ki... Refah ve bolluğun içinde yaşamak, tıpkı denizde suya elzem kalmış bir insan gibi. Uyanın, uyanalım! Bölerek ve bölünerek değil; yaşayıp görerek, tıpkı baharda açmaya müsait çiçekler gibi, tıpkı ay ışığının gülümsemesi ve güneşin doğuşu gibi...
Görmeden ve yaşamadan değişmez, değişemez. Bir çocuğun ağlayışı, bir annenin feryadı ne acıdır bilinmez; yalnız biz bilir, biz duyarız. Halk için yaşamak bazen deliliktir ama hayattaki en hakiki şey yaşamaktır. Yaşamadan öğrenilmez, öğrenilmeden de değişilmez, değişemez.