10/30/2006 Diyarbakır Ergani
Beyazın ve siyahın karışması ne iğrenç bir şey, değil mi? Haksız kazançlar, toplumu çürütenler ne iğrençtir ki... Refah ve bolluğun içinde yaşamak, tıpkı denizde suya elzem kalmış bir insan gibi. Uyanın, uyanalım! Bölerek ve bölünerek değil; yaşayıp görerek, tıpkı baharda açmaya müsait çiçekler gibi, tıpkı ay ışığının gülümsemesi ve güneşin doğuşu gibi...
Görmeden ve yaşamadan değişmez, değişemez. Bir çocuğun ağlayışı, bir annenin feryadı ne acıdır bilinmez; yalnız biz bilir, biz duyarız. Halk için yaşamak bazen deliliktir ama hayattaki en hakiki şey yaşamaktır. Yaşamadan öğrenilmez, öğrenilmeden de değişilmez, değişemez.
Seziyorum ki kaçacaksın..
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende
Devamını Oku
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta