Pullu mektuplar Şiiri - Osman Tatar

Bu eser; memleketinden ve sevdiklerinden uzakta ömür tüketen bir insanın içsel yalnızlığını, zaman karşısındaki çaresizliğini ve derin sıla özlemini konu alan tamamen özgün bir halk edebiyatı ürünüdür. Şair, gurbeti sadece yollardan ibaret görmeyip onu 'demirden bir kuşak' ve aşılması güç 'ulu bir eşik' olarak tanımlar. Eser boyunca sıladan uzak kalan insanın zaman çarkı karşısında bükülen beli, sılaya dönmeye yetmeyen gücü ve yârdan gelen pullu mektuplarla sönen/parlayan içindeki köz anlatılır. Doğanın dahi (bulutların ağlaması) eşlik ettiği bu derin hüzün, şairin ulaştığı her yeri kasvetli birer 'duman dama' yani dertli birer sığınağa dönüştürür. Kelime kelime sıfırdan örülmüş, telif hakkı tamamen şairine ait özgün bir hasret hikayesidir.