Poseidon'un cimriligi

Mavi sağır,
Mavi kör...
Poseidon’un sofrasında kilitli kapılar,
Bizim sesimiz mi?
Rüzgarın sırtında unuttuğumuz bir küfür gibi,
Çarpar dalganın vurdumduymaz alnına.
​Eli boş dönmek,
Bir fukara ekmeğinin buğusundan vazgeçmek değildir sadece.
Kıyıda bekleyen bebelerin uykusuna,
Tuzlu bir masal götürememektir.
Ağlarımızda balık yok,
Ağlarımızda koca bir akşamın kırgınlığı...
​Varsın duymasın o sakallı dev,
Varsın sussun üç dişli asasıyla.
Bizim yüreğimiz,
Kancadan kurtulan o gümüş balık gibi sızlıyorsa;
Ve hala dönebiliyorsak bu yokuştan yukarı,
Eksilmeden,
İnadına soluyarak tuzu...
​Boştur elimiz, doğru,
Ama yüreğimiz;
Denizden daha büyük,
Geceden daha yaralı,
Ve her şeye rağmen,
Fırtınadan daha canlıdır!