Karanlığına
Kör gecenin
Aydınlığı olur
Gölgemin gözleri
Gölgesinde
Oturup Gölge'min
Çürümeye yüz tuttu
İçi içine sığmazken
Bir yerlerini kemiriyordu kurtlar
Kurtlar sofrasına meydan okurken
Çürüyordu
Aslında yaşarken çürümekten
Büyüdükçe gördü
Can pazarlarını
Kan göllerini
İçindeki canlılık ölecek sandı
Dışa açılamayan kapalı kapıları
Kırmalıydı
Anne demek
Anne demek…beni affet çocuğum; senin varlığından haberim yoktu,yoksa seni bırakır mıydım hiç,diyemeyecek olan ve bu sıfatıyla erkeklerden ayrıcalıklı bir vasfa sahip olandır.
Çocukları için kendi yaşamından fedakarlık yapan, yerine göre hal ve hareketleri eleştirilen ya da ne acıdır ki küçümsenen, yanına yakıştırılmayan; buna rağmen çocuğum diyendir anne
Kolay iş değil, bir anne olarak giyindiğimiz bu elbise her zaman mavi beyaz olmalı ki; her anne öyledir.
Anne demek sabır taşı demektir.Sabırla sıralayıp çocuklarının olumsuzluklarını,bir öğretmen gibi çocuğa olumlaması demektir.Ham bir meyve düşünün olgunlaşma sürecinde iyi işlenmezse dalından düşecektir yetişmeden.
Anne demek; özenle ve sükunetle, yarınlara bir çocuk değil, insan olmanın gerekliliğini taşıyan sağlıklı bireyler yetiştirmek demektir.
yüzümün yansımasını gördüm gözlerinde
gözlerin ürkekti önceleri
yüreğimden çıkarıp lifleri
sana sevgi dokudum
giyindin
sonsuz bir karanlık yumağından çıkan
Bazen atlasam denize
Balık olsam diyorum
Ya da
Denizde yüzmeye çabalayan sarhoş bir balık
Ne kadar taşıyabilir deniz
Kara parçacığında yer bulamamış beni
ve yürüdüm
geride bırakıp çocukluğumu
kalabalığa karıştım
beynim henüz atamamışken kalabalığını
içimde bir yerlerde-tarifi imkansız-
sallanıyorumbir kayık içindeyim
Çırılçıplak kalmışken
Tüm duygularım
Orta yerde
Yaşama
Gelinlik giydirsem
Ne fayda...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!