İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Aralık ayının en uzun gecesi,güneş ayla yer değiştirme telaşındayken bi aralık sızıvermişim hayata.Şiire olan tutkum ilkokul yıllarımda başladı.1976 yılında ilk şiirim Barış Koyun Çocukların Adını ile başlayan tutkum hiç sönmedi.Hayata kendi penceremden ve hüzünle karışık umut yüklü trenimle bakıyorum.Hiç pişmanlıklarım olmadı.Çok acı günlerimi bile ilkbaharmış gibi karşılayıp yaşanması gerekiyordu ve yaşandı diye kucaklayarak daha da büyüdüm.Hatalarımı da sevdim,doğrularım da.Ama en çok yaşamı ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!