Perinur Olgun Şiirleri - Şair Perinur Olgun

Bir zamanlar ben sana hayrandım.
Deli deli çarpardı kalbim.
Arkadaşlar anlayacaklar mı... komşular..
Dışarıdan belli oluyor mu acaba derdim kalbimin çarpmasını.
Ellerim yanardı tenimle beraber seni düşündükçe..
Bu düşünmelerim de çok olurdu.

Vali olsam bir günlük
Yirmi üç Nisan'da ben.
Yok yok vali değil.
Belediye başkanı olsam Aslanköy'de
Toplarım çocukları şöyle bir törende
Çok değil kuzu keserim bir

bir kuş uçtu
bahardı.. tam çiçek mevsimi
yalnızdım...kanatlarım uçmalara hasret
yanmış geceler soğumuş sen yokken
lacivert havalar yağmış üstümüze
bir kırık plak, bir soğuk bardak

Bir sevdiği olmalı insanın yatınca düşüneceği, uyanınca merak edeceği. "Havalar soğuk, üşüyor mu? " demeli sokağa çıktığında. Telefonunu beklemeli, kapının zilini eskiden postacıyı beklediği gibi. Yıllar sürmeli sevgisinin üstünden. Yıllar geçtikçe gönlüne yerleşmeli, onunla sıcacık olmalı yüreği. Her gün, her sabah umutlu olmalı o yüreğinde var diye. Bin şükretmeli hayata nerden geldi hayatıma diye, teşekkür etmeli okşarken, kulağına fısıldamalı hayatıma iyi ki geldin diye.. Hoş geldin bin kere...

Kalbi onun için atmalı. O da düşünüyor şimdi demeli O da düşünüyordur beni. Yanıma gelmek istiyordur. Benimle olmak istiyordur, benim tarafımdan sevilmek istiyordur. Ara sıra mesajıyla ısınmalı ara sıra sözleriyle şımarmalı.

İşte böyle... bir sevdiği olmalı insanın. Sıkılınca yanına koşmalı, aramalı onu. "Hava ne kadar güzel bir kahve içelim deniz kıyısında."
Usanmadan, bıkmadan, araya gurur koymadan, başka gün tekrar sormalı gelir misin diye. Çağırmalı onu yürekten. "Hadi gel" demeli, "Güneş ne güzel açtı. Tam konuşma, gülüşme havası". Kendine bir mola açmalı hayatında.

Sözlerin ateşti, yaktı sinemi
Kaybettim mi derken, buldum ben seni
Bir sözünle kırdın, üzdün kalbimi
Bir daha arama çok küstüm sana

Bilirim ki başka gül dallardasın

Tekrar çocuk olsam.
Okulumda, sınıfımda koşsam.
Bahçesine diktiğim ağacı bulsam.
Onu sevgiyle sulasam.
Kollarımı dolasam.
Yapraklarını okşasam.

Birinin yüreği çocuktu, birinin yorgun
İkisi birbirine vurgun
Tutuşurlardı el ele
Ulaşırlardı ulaşılmaz göklere
Gözlerine ne gecenin siyahı dokunurdu,
Ne kışın soğuğu tenlerine

Sensin kıblegâhım, ibadetgahım
Andım, sadakatım, pirim, dergahım
Hep seninle başlar aydın sabahım
Sevincim, huzurum, canım Sevdiğim.

Her gece girersin rüyalarıma

Üzüm gözlerinde gülüş, dudaklarında öpüş, gel neşeme.
Çilingir soframa buyur, hepsinden getir yüreğime
Rakı bir yanda, meze bir yanda, bir yanda ben
Peynir bir yanda, kavun bir yanda, bir yanda sen
Dudağınla tat tek tek, ufak ufak cıvılda sek,
Çalınan müziğe eşlik et, omuzlarıma kon.

Oynayanlar: Gül, Gelincik, Nergis, Menekşe, Lale, Sümbül, Papatya. (7 kız öğrenci çiçeklerin rengine göre uygun giysiler giymişlerdir. Hepsinin kolunda giysilerin uygun sepet vardır.. içlerinde kendi adıyla uygun çiçekler vardır.. gülün kolunda güller, lalede lale.. gibi..)

Giysileri: Gül: Pembe, Gelincik: Eteği siyah, buluzu kırmızı, Nergis: Sarı, Menekşe: Mor, Lale: Kırmızı, Sümbül: Eflatun, Papatya: Beyaz

GÜL:
Kendimi tanıtayım