Perihan Pehlivan Şiirleri - Şair Perihan ...

Akmayan nehirler gibi
Küçük şehirler gibi
Sana bağlandım ben
İstanbul kimin umurunda
Bakışların Aşiyan
Adalar kirpiklerinden damlayan

Sen beni beğenmiyorsun,
Ben de seni.
Ne olsun istiyorsun?
Düşmanlarımız sevinsin,
Dostlarımız yerinsin.
Hatta bir birlerine eğilip te

Kara bulutlar sarmış her yanı.
Paylaşılmış, yurdumun can damarları.
Bir kurtarıcı bulunacaktı elan,
Kurtarılacaktı, bu güzel vatan.
19 Mayıs 1919 Samsun dan, şafak vakti,
Mustafa Kemal’im İstiklal dedi.

Toprak dosttur sevene
Vatandır can verene
Gölge düşmez ölene
Şahit şehitliğine
Zulme ışıktır cumhuriyet

Kum, çakıl, alın teri
Toz, toprak nasır elleri
Harç, çimento, kürek
Güçlü vücud, mangal gibi yürek
Su, ayran, çay gerek
Sabır yoldaş gerçek

Yaprak gözlerini ört üstüme uyumak istiyorum dizlerinde
Hasretin kapısını sürgüledim kaybolmak istiyorum sevginde
Acıları umuda beledim coşmak istiyorum sensiz yinede
Yaprak gözlerin öyle güzel ki yeşilin tonu ışık teninde

Dün çarşıya çıktım dolaştım seninle anlatmak istiyorum

kendimi şımarttım

Şöyle bir aynaya baktım
ufak bir hesap yaptım
şöyle çarşıya saptım
bir kaç mağazaya baktım

Temel, güneşe karşı oturmuş hesap kitap ediyordu. Babam eldi. Bakalım bu işleri nasıl edeceğum diye. Öteden birisi bakına, bakına geldi. Tam güneşine durdu, Temel kafasını kaldırdı

- Sende çimsun?

- Ben, ben Tursun da. Beni tanımayu musun?

Yokluğunda dar kapılardan geçiyorum
Sormalığın emaresi yok gözlerimde
Yüreğim iki cidar arasına sıkışmış
Boşluğa takılı kalmış gözlerim
Güneşin doğuşu ile batışı arasında
Koskoca bir yalnızlık

Altmış dokuz yıl olmuş.
Aramızdan ayrılalı.
Seni andık, dokuzu beş geçe.
Daha dün gibi gerçek,
Tüm söylediklerin.
Sana, minnettarız