Perdenin Ardında Şiiri - Sinan Bayram

Gece, ismini fısıldadı suya,
yıldızlar sustu — dinledi.
Bir kapı aralandı içimde,
anahtarı görünmeyen.

Gölgeler yürüdü duvarlarda,
ama korku değildi bu;
sanki eski bir hatıranın
yeniden doğan sesi.

Avuçlarımda ışık kırıntıları,
zamanın dışına düşmüş gibi,
adımlarım yankılandı
varlığı olmayan yollarda.

Bir nefes aldım —
dünya inceldi,
bir nefes verdim —
ben silindim kendimden.

Şimdi biliyorum,
görünen yalnızca kabuk;
asıl sır
sessizliğin kalbinde atan
adı konmamış o titreşimde.

Ve ben hâlâ arıyorum
perdenin ardındaki kendimi —
çünkü her arayış
biraz kaybolmak,
biraz uyanmaktır.

Sinan Bayram