Perde Açılıyor Şiiri - Öznur Tali

Perde Açılıyor

Ben aslında hiç burada olmadım Hep o büyük fırtınanın provasını yaptım Mutfak tezgahında... Sabahın altısında, herkes uyurken Ve dünya henüz kirlenmemişken.

Üzerime giydirilen bu hayata hiç sığmadım Kolları kısa geldi ruhumun, Yakası sıktı, nefes alamadım. Bana "ev" dedikleri yer, Duvarları olmayan bir hapishaneydi aslında. Sesimi kıstım, şiirlerimi sakladım Sırf kimse hesap sormasın diye.

Şimdi bir imza attım sessizce Bir can başka bir cana nefes olsun diye. Bedenimi toprağa, Gururumu sevgiye bıraktım. Kimseye borcum yok artık Kimsenin dalında yük değilim.

Artık perdeyi ben açıyorum Bitiş değil bu; Durağan olan ne varsa geride kalıyor. Ben şimdi o çok özlediğim fırtınaya karışıyorum Kimsenin dokunamadığı, Hesap soramadığı o sonsuz göğe... Çünkü ben asıl şimdi o rüzgârın içindeyim.
14 02 2026