Palyaço Şiiri - Yiğit Efe Kuluş

Yüzümde boyalar, sahte bir bahar,
Sadece düşünce çalarsın kapı.
Eğlencen bitince dünya bana dar,
Sende hiç değişmez bu bencil yapı.

Bir palyaço gibi güldürdüm seni,
Ruhun daralınca sığındın bana.
Güneşli günlerde unuttun beni,
Şimdi hangi yüzle geldim yanıma?

Kırık bir oyuncağım sanki elinde,
İşin bittiğinde köşeye fırlat.
Vefasız bir sözün kalmış dilinde,
Benliğim sırtında ağır bir vıtrat.