Özünü Seyreyle Şiiri - Sadık Kocabaş

ÖZÜNÜ SEYREYLE:
Fani olan dünya, kime kalmıştır?
Niceleri geldi, bak sarhoş gider.
Hakikat mülküne, kim dalmıştır?
Kimi kâr eyleyip, kimi tuş gider.

Zulmetin içinde, mum yakmayanın,
Mertlerin yoluna, hiç bakmayanın,
Gönül deryasına, akıp akmayanın,
Ömrü buralarda, boşa dış gider.

Nefsinin sesine, kulak verirsen,
Hırsın ateşinde, pişip erirsen,
Doğruyu görmeyip, eğri yürürsen,
Ateşin içinde, her yan yaş gider.

Zalimlerin önünde, boyun eğenler,
Haram lokmaları, helal diyenler,
Kibir hırkasını, her gün giyenler,
Mahşer meydanına, başı boş gider.

Sözün hası özde, pişmeden çıkmaz,
Arif olan kimse, gönülleri yıkmaz,
Mazlumun feryadı, gökleri yakmaz mı?
Korkak olanların, ömrü kış gider.

Asalet sendedir, uzakta arama,
Şeytanın elini, sürme yarama,
Tamah eyleyip de, dalma harama,
Uğruna bindiğin, o at düş gider.

Gördüğün her şeyi, baki sanırsın,
Hesap günü gelince, elbet tanırsın,
Yürekten coşup da, hakka varırsın,
Kalemsiz Şair isen sözün coş gider.