Ben ruhumun yalancısıyım...
Ruhumda renkli, ağrılı bir yara...
Ben ruhuma vebalı, ruhum bana dar...
Boynumdan yukarıları öperdin hep dudakların,
Bir Lilyum koklarcasına narin,
Ara ara avuçlarımı öperdin, ben kızardım.
Oysa ki ne kadar güzel yakışıyordu dudakların avuçlarıma.
Kötü bir haberim var.
A noktasından kalkan bir aşk B noktasına hiç bir zaman ulaşamayacak!
Ve sen benim vatanımdın
Ki ben senin dışında hiç cenge çıkmadım
Ne kalbini kazanabilidim
Ne de ruhunu fet edebildim
Ben ne kötü
Ben ne başarısız bir komutandım
Bu gece senle uyuyacağım.
İtiraz istemem seni günahlarında sımsıkı saracağım.
Üşümeyeceksin!
Sana masallar anlatacağım..
Seni nasıl seveceğimi biliyorum adam....
Kirpiklerini tek tek öpeceğim,
Tenin her zerresine şiirler nakşedeceğim.
Çirkinsin!
Ruhun acılar içinde.
Seni bir tanrı sever bir de ben severdim böyle.
Lakin sevilmeyi bünyen kaldırmıyor.
Öl öyleyse sevilmeden.
Ve şimdi tüm kelimesi krallık olan çıplak şehirler örtünür üstünü
utanılacak çok kelam var bilirim
sen utandıracak kadar esmer kadın
zerafetin kafiyedenmidir, mecazdan mı söyle
hangi güne dokunsam ellerimde bi kir
adın sanki şarkısı yarım kalmış şehirdir..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!