Özgür’ün Emaneti Şiiri - Ali Can Atalay

Rüzgar eser ılgıt ılgıt, dağların en yücesinden!
Bir hilal yükselir, süzülüp de puslu gecesinden.
Toprağa düşen her can, göğe doğru bir çınar;
Bastığım yer vatan olur, şehidimin gülcesinden.

Sıra sıra dizilmiş, göğsü iman dolu yüce nefer;
Korku nedir bilmeyen, her adımı mutlak zafer!
Şehadetin sinesinde, bayrağımıza kızıl pınar;
Türk’ün asil kanıyla, kızıl elmaya şanlı sefer.

Titriyor viran dağlar, ulu Türk’ün pençesinden;
Can bulur Oğuz Kağan, yiğitlerin nicesinden.
Bozkırın bağrında, sönmeyen bir ateş yanar;
Nurlu bir şafak doğar, ülkümüzün gökçesinden.

Ölüm bile dize gelince şühedanın şu heybetinden;
Cihan titrer sonsuza dek, yüce Türk’ün devletinden.
Muzaffer ecdattan bizlere kalan en kutlu yadigar:
Korku bilmez mehmetçik, Türk soyunun kudretinden.

Rahat uyu şehidim, ey toprağımıza nur katan!
Devlet aşkıyla yanıp tüten, İlteriş’tir senin atan.
Al bayrağın gölgesinde, sinemize bir can konar;
Mavi gök düşmedikçe, Türk’ün olacak kutlu vatan!