Yan gönül yan!
Kavrul kor ol da bir yol kül ol!
Ak ey gözyaşım ak!
Çağla-köpür sel ol da, bir yol durul..
Acıyla, aşkla yoğruldun da ey gönül;
Bir başına..
Seviyorum demek yetmez sevgili.
Önce herşeyi göze alan deli bir yürek,
Sonrası içinse cesaret..
Sevmek; akıl dışıdır, gönül işidir..
Karşılığı olmaz, sevdanın sınırsızlığını mantık almaz..
Sevda eşsizdir, tektir.
Sevene sevdiği mucizedir.
Küsemezsin, kıramazsın.
Sevmese de senin gibi kızamazsın.
Seven susar, seven yutar.
Bilir o bir söz nasıl can yakar.
İnsan sevmekten hiç korkar mı..?
Sevgisiz insan hiç yaşar mı..?
“Aşk; bağımlılıktır, Sevmek; zayıflıktır” diye adlandırılır mı..
Cigerlerin oksijene muhtaç, nefes almaktan vaz mı geçtin? ?
Vucüdun üçte biri su, susuzluğu mu seçtin? ?
Bedenin dinlenmesi için uyumak şart, nefret mi ettin..? ?
Seversen başımla
Gelirsen canımla
İstersen ruhumla
Fedadır her şeyim uğruna.
Yeter ki iste;
Ömrün olayım varlığımla.
Sen ve ben;
Sesin-sözün bittiği yerdeyiz..
Sessiz-sözsüz sevişmelerdeyiz..
Ne öncesi, ne sonrası.. ne de daha ötesi! !
Bir tek “an”lar hanesindeyiz..
“Neden” diye sordu gönlüm
Her zamanki gibi sen oldum cevapladım..
“Sevmedim seni yeterince,
İstemedim seni ömrümce” dedi bendeki sen..
Sustum..
Söylenecek ne kaldıki gönül istemeyince..
Ben seni öyle güzel sevdim ki
Seni sevmenin tadını yaşıyorum
Öyle yalın, sorgusuz sualsiz
Ben oldum ki seninle
Sevmenin tadına doyamıyorum.
İçimde yeşeren her duyguyu
Sen gittin
Ben bittim..
Neden-niçin-nasıl soruları yalnızca teferruat..
Sen vazgeçtin
Ben öldüm..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!