Özgül Özyılmaz Şiirleri - Şair Özgül Özy ...

Gönlüm acıdı, içim kanadı..
Üzgün halin, vazgeçmişliğin beni yıktı..
Yanında olsam, seni sarsam, güç olsam,
derman olsam sana..
Anlatabilsem kıymetini, değerini,
Görebilsen kendindeki cevheri..

Seni özlemekten; bıkmaya hiç vaktim olmadı..
Senin hasretinden; seninle geçen zaman bana hiç yeterli gelmedi..
Seninle öylesine doluyumki; başka biri ihtimalim hiç var olmadı
Aşkın beni öylesine sardıki eksenimde senden başkası asla olmadı..
Ne gözüm gördü önümdekini
Ne gönlüm sevdi uğruma öleni..

Sen; kendi yolunda ilerleyen bir yolcu,
Ben ise; dönmeni bekleyen bir garip hancı..

Anne sevgisine, baba şevkatine muhtaç bir çocuk gibi
Huysuzlanan, şirinlikler yapan,
İçindeki yalnız bırakılışa rağmen, inatla bacaklarına dolanan..

Buz ayazında doğan güneşe kandın
Tomurcuklanıp açarım sandın
Daha güneş batmadan nefessiz kaldın
Yine gülemedin yaban çiçeği..

Söylenen her sözü sahici sandın

Buz ayazında doğan güneşe kandın
Tomurcuklanıp açarım sandın
Daha güneş batmadan nefessiz kaldın
Yine gülemedin yaban çiçeği..

Söylenen her sözü sahici sandın

Ya beni al, hayatının bir parçası olayım
Ya beni bırak, sensizlikte yok olayım..
Seviyorsan, izin ver olduğu kadarıyla seninle yaşayayım
Yok istemiyorsan, söyle bir an önce sonuma ulaşayım..

Taşıyamıyorum artık bu yükü, bu azabı..

Beklemediğim “son” değildi, son sözlerindi..
İçimi kanatan “bitmesi” değildi, bitiriş şeklindi..
Ölümün bile hayırlısını dilerken insan
Ruhsuz-acımasız- terk edilişti..
Yakışıksız bir veda,
Soğuk-korkak-saygısız bir kaç cümle..

Yalan zamanla unutmak
Olan zamanla alışmak
Yalan zamanla geçer
Zamanla ömür biter.

Yalan herşey güzel olacak

İçimdeki yanardağlar beni sararken
İstemem sana suskun sözsüz kalmak..
Yaşanmamış özlemler beni yakarken
İstemem uzağında sana hasretler çoğaltmak..

Böylesi savunmasız, böylesi çıplak,

Yan gönül yan!
Kavrul kor ol da bir yol kül ol!
Ak ey gözyaşım ak!
Çağla-köpür sel ol da, bir yol durul..
Acıyla, aşkla yoğruldunda ey gönül;
Bir başına..