Kırılan fidanda yeşermez yaprak
Dallarına biten bara ne diyim
Sarmadım sineme sarılı toprak
Sal altında yatan yara ne diyim
Dinleyin sözümü gülüp geçenler
Kaybetsen onurun kazanamazsın
Ne ile yaşarsın ey insanoğlu
Sadece yip içip uzanamazsın
Ne ile yaşarsın ey insanoğlu
Her zaman her yerde sorgula kendin
Sevdiceğim yavaş yürü
Yollar incinir incinir
Kamaşır gözümün nuru
Seller incinir incinir
Şeker şerbet kaymak dilin
Arsızdır söyletme deli gönülü
Düşer bir goncaya gül ister senden
Binbir derdim vardır bende gömülü
Deşip sızlatmaya dil ister senden
Yakar yüreğimi salır feryada
Kaç yıl gelip geçti bilmem aradan
Hele o sesini duyar gibiyim
Sanki dün gibidir gittin burdan
Hele o sesini duyar gibiyim
Kurumadı daha gözümün yaşı
Yüce mevlam sana açtım elimi
Her yönden kesildi yollarım benim
Senden başka kimse bilmez halimi
Her yönden kesildi dallarım benim
Yoktur mevlam senin dermansız derdin
Yakıp yüreğimi dağlama canan
Bir gün gelir kara günler hoş olur
Bir kararda yanlız mevladır kalan
Bir gün gelir kara günler hoş olur
Ayrıldım goncamdan dikenden gülden
Ay ile güneşten aldın ismini
Güzeller içinde gezer mihrimah
Gönüllere çizdim senin resmini
Güzeller içinde yazar mihrimah
Bir tarafın aydır bir yanın güneş
Mecnun edip deleyleyen
Meğer derdin derman imiş
Göz yaşımı sel eyleyen
Meğer derdin derman imiş
Senden ayrı herşey yalan
Balık başından
Hayvan dişinden
İnsan işinden
Bellidir Belli
Kabak tağından




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!