Bir zamanlar
seninle doğan güneş
bugünlerde ayrı sabahlardan
gelip düşüyor
artık bu evin penceresine...
Seni çok seviyorum deyip de gidenler vardı ya hani,
oysa ben hiç beklemedim ki dönmelerini
zaten gitmek için gelenlerdi onlar
ve uzaktan baktığımda gördüğüm sadece lekeli yürekleriydi...
Şimdi hüzünler koyup ta yüzüne
bana öyle ayrılık gibi bakma
yokluğun incitir sonra sözlerimi
her şiirde ayrılık olursun
her yazdığımda içini acıtırsın
sonra kalemi kağıdı elime alır
Gitme kadınım yüreğin üşür
o ayazlarda düşünemem sonra seni
aklım büsbütün sana durur
kalbim alır başını gider
adım başı buz keser ayrılık
gitme kadınım ellerim soğuk
Şayet alnıma yazmışsa yaradan seni.
Nereye gidersen git
Sen gittikçe adımların seni bana getirecek...
Şayet yazmamışsa kaderimizi ortak
işte o zaman ne kadar gelirsen gel,
her adımın seni benden
Sen benim uzakta uzağa
sessizce sevdiğim,
ismini her gece
dualarıma ortak ettiğimsin.
Şimdilik adını bir kalbim,
bir de Allah biliyor...
Bu öyle basit bir şey değil...
Gözlerine bakınca gökyüzünü
dolaşıyor insan sanki...
Gözlerin diyorum zeytin karasıydı ama
işte gökyüzü gibi bakardın..
Sen baktığını sanırsın..
Ben bin defa ölürüm gözlerinde..
Sen ister sev ister sevme
ister gel ister gelme
bana ne ondan bundan
ben sana aşık olmak
hakkımı kullanıyorum sadece..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!