Özlemek aşkın uslanmaz çocuğudur...
Bıkmadan usanmadan özlersin.
Gider özlersin, bakar özlersin,
susar özlersin
hatta yanındayken bile özlersin
Alışkanlık var işte işin içinde...
Birini çok seviyorsun..
Sonra yerine hiç kimseyi koyamıyorsun...
Her sabah ona uyanmaktır bunun adı...
Belki de sen çoktan unuttun
ayrılığın içinde bizi..
bense hiç değişmedim
yani sensizlik
hala yüreğimde
tek kişilik işgalini sürdürmekte..
Bazı şeyleri kazanmak için
kaybetmen gerekebilir.
Mesela insanlar gibi...
İnsanları tanıdıkça kaybedebilirsin.
Lakin kazandığın tecrübe
Hiç kimse tanıdığım gibi kalmıyor deme...
Belki de insanlara haddinden
fazla değer verip
değişmelerine imkan sağlayan sensindir.
İyi niyetini har vurup harman
savurma. Ne eksik, ne fazla her
zaman ölçülü ol. Hak edeni
sevginle taçlandır ki değerini
bilsin, hak etmeyini de başına
taç etme ki haddini bilsin.
Yanlış insanla asla doğru yolda yürüyemezsin.
Bir gün ya elini, ya umutlarını ya da hayallerini
mutlaka yarı yolda bırakır...
Sustuklarınızı bile gözlerinizden anlayabilen insanlarla olun...
Çünkü sevginize sağır insanlar ömrünüze de ağır gelir...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!