Osman Şener Şiirleri - Şair Osman Şener

Mülk-ü Süleyman'da şah olmaktansa,
Üstüne bastığın toprak olurum.
İzinden bir lahza ayrılmaktansa,
Gölgen olur sana tutsak olurum.

Deli gönül viran etti hanemi,
Aldı beni benden yar diye diye!
Bir pîr-i mugana verdi sinemi,
Artsın eksilmesin har diye diye.

İkbal kapısı mebusluk;
Gelen aday giden aday!
Kesintisiz akan musluk;
Şıkır şıkır! Say babam say!

Zevke tapar hevası bu
Nefse mail olma oğul
Rablik taslar davası bu!
Sakın gafil olma oğul

Kafasını kuma sokan sokana;
Ne söylesem kar etmiyor efendim
Hakikate kasten şaşı bakana,
Ne söylesem kâr etmiyor efendim.

Biz bu yükü taşımaktan yorulduk;
Seksen yıldır sırtımızda el aman!
Garb’a göre ayarlandık, kurulduk;
Çağdaşlığa kurban gitti din iman!

Şeytan derki:

Takma boş ver be kanka! Ne gerek var ah vaha!
Gelecek değilsin ki bu dünyaya bir daha!
Haftanın yedi günü gül, eğlen keyfine bak;
Sekizinci gününde(!) ibadet et Allah'a!

Uçanı kaçanı tuttu bu dünya
Sen kimsin?
Nice âgâhı uyuttu bu dünya
Sen kimsin?
Kendini lâ-yüs’el mi sanıyorsun
Ey nâdan!

Sahn-ı fezasında şu kâinatın,
Dünya denen zerre gözüme kaçtı.
Çeşm-i dilim görmez oldu Cananı;
Bu toz başımıza ne işler açtı?

Serviler içinden bir servi boylu
Salına salına geçti yanımdan
Kudretten sürmeli bir peri soylu
Salına salına geçti yanımdan