Eziyetle ezenin
Aç konulan midenin
Meteliksiz bir cebin
Adaleti olur mu?
Güçlülerin güçsüze
Artık neşe kalmadı, bizim yüzlerimizde
Söylendik Ali dayı el alemin dilinde
Dert keder eksilmiyor, insanların içinde
Dertliyim Ali dayı, Yoğunağaç köyünde.
Konuşup dertleştiğim, adam Ali dayıdır
Anne, anne dedikçe, içim şenlenir
Her sözüme tatlılık, ahenk getirir
Sıcak küçük yüreği, anne dindirir
Anne gönül içimde, büyük sevgidir.
Ruhumun bir gıdası, anne demektir
Aşık aşkıyla avunur,
Kendi aşkın kitabıdır,
Kitabını dili okur,
Aşık aşkta bir okuldur.
Yolu vardır o yoldadır,
Özlemini duyduğum çok sevdiğim baharda
Yeniden diriliş var suyunda toprağında
Tüm canlı ve cansızlar hep onun kucağında
Uyanarak canlanır sihirli doğasında.
Kış uykusuna dalan seninle hep uyanır
Başı büyük ad taktılar,
Seni böyle tanırlar.
Emek verip, ekmeğini alamadın ki,
Canım ezilen.!
Sen ezilmişliğin küpüsün,
Borcumuz var anne, mukkadestir iyi dinle.
Vatan borcu askerliktir, anne övün benimle.
Göz yaşını akıtma, konuş asker diliyle.
Kara tren bekliyor, annenden ayrıl diye.
Elveda ediyorum başlamıştır askerlik.
Işıldayan gözümde, gel gör neler tütüyor,
Aşkımın ızdırabı, dertli başta dönüyor,
Ne talihsiz insanım, kader bana gülmüyor,
Ben bir mecnun misali, felek süründürüyor.
Gülümseme varmıdır? soluklaşan yüzümde,
Umutsuz umutlara düş kurarken,
yaşam mı bu, diye, diye düşünen,
Gece ve gündüzünü ffark etmeden yürüyen,
Beyaza kara, diyecek kadar deliren,
İşte o kul benem ben.
İnan ki umutlarım hep sende,
Ak günlere filiz verdin çocuğum.
Biz halk için,hak mücadelesi verirken,
Çok,çok yorulduk çocuğum.
Sen acı çektiğimizi sorma,
Büyüdükçe öğreneceksin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!