Ortada Bıraktın Şiiri - Nedim Saatcioğlu

Sevgiye en muhtaç olduğum anda
Kadere oyuncak yaptın sevgimi
Aşk denen bilinmez yol ayrımında
Ortada bıraktın seven kalbimi

Hangi yol mutluluk hangi yol keder
Verdiğin bu acı ne zaman biter
Her günüm dünümden daha da beter
Ortada bıraktın seven kalbimi

Gecenin koynunda sustu tüm sesler
Yoruldu sarıya döndü mevsimler
Silindi anılar soldu hayaller
Ortada bıraktın seven kalbimi

Yıkıldı gururum kayboldu düşler
Soldu yüzümdeki tatlı gülüşler
Şimdi tüm hüzünler ruhuma işler
Ortada bıraktın seven kalbimi

Kabuklar bağladı içimde yara
Aşk denilen güneş şimdi kapkara
Çevirdin gönlümü sönmeyen kora
Ortada bıraktın seven kalbimi

Zamanın bağrında kurudu nehir
İçtiğim her yudum sanki bir zehir
Üstüme yıkıldı bu zalim şehir
Ortada bıraktın seven kalbimi

Hangi suya baksan sesinde feryat
Hangi yüze baksam kırık bir hayat
Geceler simsiyah gündüzler berbat
Ortada bıraktın seven kalbimi

Ne gökte bir yıldız ne yerde izim
Karanlık kuyuya gömüldü yüzüm
Kaderin elinde kısıldı sesim
Ortada bıraktın seven kalbimi