Kaldı Adam Ortada Şiiri - Kasım Kobakçı

Yaşlı adam çok zengin,
Yoktur dünyada dengin,
Ruhu asil ve engin,
Kıza bir şeyler verdi,
Önüne neler serdi.
*
Durmadan yedirdi hep,
Açıldı o koca cep,
Olmadı hiç bir edep,
Tatlı mı sandı kadın?
Kalmadı tuzun tadın.
*
Gümüş kaşık elinde,
Tatlı sözler dilinde,
İnce altın belinde,
Bir şaşkın, sanki deli,
Kıza yedirdi eli.
*
Sığmaz oldu bir kaba,
Boşa gitti mi çaba?
Döndü sanki maraba,
Yedikçe doymuyordu,
Kuralı koymuyordu.
*
Tapu yuttu gizlice,
Yedi durdu delice,
Hastalandı o gece,
Mide fesadı oldu,
Gözleri yaşla doldu.
*
Kıvrandı hep yerinde,
Sızı var ciğerinde,
Acı en derininde,
Koştular hastaneye,
Başladı inlemeye.
*
Doktor geldi yanına,
Baktı akan kanına,
Acıdı cananına,
Filmleri inceledi,
Adam durup bekledi.
*
Röntgene bir baktılar,
Işıkları yaktılar,
Nehir gibi aktılar,
Midede bir hazine,
Sığmaz dünya yüzüne.
*
Bıçağı vurdu hekim,
Şaşırdı bütün takım,
Oldu orda bir yıkım,
Mideden servet taştı,
Görenin aklı şaştı.
*
Çıktı deste paralar,
Kapanmadı yaralar,
Şok oldu fukaralar,
Yakut, zümrüt, pırlanta,
Taşımaz onca çanta.
*
Yedirmek neymiş meğer,
Biçilmez buna değer,
İnsan severse eğer,
Aklı baştan uçurmuş,
Mideyi doldururmuş.
*
İçinden çıktı saat,
Kadında yok hiç rahat,
Kimdedir bu kabahat,
Adam önüne sermiş,
Kız mideye indirmiş.
*
Banknotlar tomar tomar,
Oynanmış büyük kumar,
Kalmamış kimsede ar,
Dövizleri yutmuş hep,
Kalmamış sağlam bir cep.
*
Senedi kıvırmışlar,
Mideye sızdırmışlar,
Herkesi çıldırtmışlar,
Yedirmek sanat olmuş,
Kızın midesi dolmuş.
*
Pırlantalı gerdanlık,
Yutmuş sanki samanlık,
Kalmış orda bir anlık,
Taşlar ağır gelince,
Kesmiş içini ince.
*
Aşkın bedeli ağır,
Adam kör, kadın sağır,
Doktor sen de hep bağır,
İç organlar iflasta,
Kadın yatıyor hasta.
*
Kıssadan hisse çıkar,
Fazla mal canı sıkar,
Altın mideyi yıkar,
Yedirme böyle sakın,
Sonu ölüme yakın.
*
Yürek sevgiyle kanar,
Mide ateşte yanar,
Herkes bu hali kınar,
Şiir bitti burada,
Kaldı adam ortada.