Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Ne iyi olurdu,
Verildiği gibi kalsaydı,
Ruhumuz!
Umudumuzu kaybetmeden,
Doğal duygularımızı,
Sapasağlam taşıyabilseydik yarınlara!

İnsanın biri kelebeği çok sevdi !.
Kendi yaşamı kadar bahçesinde uçması için izin istedi
Yaradan ona kelebekleri çok mu seviyorsun dedi
Benim bedenim kazada çiğnediğinden beri ümitsizim Yüce Allah’ım dedi .
Ve Yaradan ona kelebek olmayı mükafat olarak verdi .
Ama bir şartla dedi ;

Çocukluk ve gençlik döneminde yaşadığın acı-tatlı deneyimler olmasaydı ;
Bugün yaptığın davranışların doğru olup olmadığını nasıl ayırt edebilirdin?

Durumlar değişince,
Siz gelirken onlar giderler.
Merhaba, oyalama avutma yapanlar;
Kurduğunuz dengeleme ayarlarında
Ben yokum "Gözünüz aydın!"
Selamlar, gülümsememe neden olup

Ne güzel olurdu
Şurada yanımda olsaydın ...
En saf en doğal halimizle kavuşsaydık birbirimize
Denize karşı otursaydık seninle .

Dalga seslerinden başka ,

Kıyıdan uzaklaşan
Tek kürekle kalmış bir balıkçıyım ben ,
Hayata dair ıskaladığım ne varsa içimde
Ardımda bırakıyorum…
Bir deniz fenerinin rotasını tutturmuş yüreğim …

6 Mayıs 1972 gecesi ,
Şafak sökmeden önce,
Hiçbir cana kıymamış!
Deniz, Hüseyin, Yusuf adında;
Üç gencin bedenini darağacına asacaklar!...
Ölümleriyle yarattıkları aydınlanma

Ay ışığı gebe kaldı
Zemheri serinlikte esti rüzgar
Tül perdeler aralandı gaz lambalı loş arife...
Mavi gözlü aydınlık doğdu vicdanların üstüne...

Denizlerin beyazı MARTI diyorlar adıma
Av olup yenmeyecek kadar mayhoştur tadım ama
Sevdiklerinize ulaştıramadığınız duygularınızı ,
Kanatlarıma yüklenip götürecek kadarda Özgürlüğüm var benim bu Dünya da .

Rüzgar denize vermeseydi dalgalarla savurduğu ellerini
Deniz nasıl dışarı fırlatırdı cehaletin içine attığı pislikleri