Delik Deşik Şiiri - Orhan Gülaçar

Ne iyi olurdu,
Verildiği gibi kalsaydı,
Ruhumuz!
Umudumuzu kaybetmeden,
Doğal duygularımızı,
Sapasağlam taşıyabilseydik yarınlara!

Belki de bu yüzdendir,
Gözlerimizdeki o derin hüzün,
Her gün yeni bir yırtık.
Ve her yıl koca bir delik.
Delik deşik oldu ömrümüz...

Ama içimizde,
İlk nefesin diriliği ile
Bir başlangıç duruyor,
Hiçbir korkuyla silinmemiş,
Hiçbir alışkanlıkla değişmemiş.
Beynimizin aksine
Unuttukça uyuşmayan ;
Yorulmuş ruhumuz bizi bekliyor...
Ona itina göstermek en önemli görevimiz.