Bir başıma yürüyorum.
Herkesi sana benzetiyorum.
Tüm benzettiklerim
Birer birer eksik kalıyor güzelliğinden.
Kimi gülüşünden,
Kimi gözlerinden,
Çok korkardım çok.
Oysa ne çok isterdim.
Adını
Adını avazım çıktığı kadar,
Haykıra haykıra bağırmak.
Yasaklı iki kelimeydi.
Dur gitme!
Çok kez düştüm ama,
Bu kez yıkılır kalırım.
Beni terk etme karanlığa,
Sensiz çıkmaz sokaklarda,
Senli yürüdüğüm sahilin,
Şimdi sensiz kumsalındayım.
Sen gittin gideli,
Ben mateminde, yastayım.
Hatırlar mısın sevgili?
Bugün kalbim düştü ellerimden.
Kırıldı, darmadağın oldu.
Ağaçtan düşen,
Son sararmış yaprak gibi,
İki gözümden,
Bir damla yaş döküldü.
Bir süre baktı durdu.
Rimeli ihanet akıyordu.
Feri sönmüş gözlerinde,
Bir başkası yatıyordu.
Yaktığı sigarasının,
Küçücük parmakları,
İncecik bileği.
Bir dirhem çekirdek gibi.
İnci bir kaldırım çiçeği.
Ağlasa yer gök inlerdi.
Kaç defa
Kirpiğinin ucuna
Kurdum darağacını
Biliyor musun?
Kaç defa
Sallandırdım bu yüreğimi,
Böyle gitmeseydin!
Yani gitmeseydin.
Kal nasıl denirdi ki?
Gözleri ya kapıda,
Ya da kapı kolunda.
Şimdi mevsim sonbahar.
Her yerde sarımtırak yapraklar.
Hüzün rüzgarları esiyor.
Anbean ağlamaklı bulutlar.
Takılmış gidiyor,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!