Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Dondurdu, kutbundan esen nefesin
Sen üşüdün, ben buz tuttum, sevgisiz!
Şimdi ben nerdeyim, sen neredesin?
Biz nasıl yaşarız aşksız, ilgisiz?

Paha biçilmeyen bir tablo gibi
Gözlerimi yordun, seyrettirmekten.
Görüntüyü kesen bir kablo gibi
Bıkmadın, dünyamı setrettirmekten.

Biz sessizce sevdik; sustuk, kavrulduk
Dünyayı ikiye böldük, bitmedi!
İki avuç sükût olduk, savrulduk
Bu aşk nerde biter? Öldük, bitmedi!

Hey, karmanyolacı*! .. Sevgi gaspçısı! ..
Kırk haramilerin aşk firarisi! ..
Gözleri kor ateş, duygu hapçısı! ..
Seni unutmanın var mı, çaresi! ?

Konuşamıyorsun, bari dinlesen...
Benden sana doğru şiirdir esen.
Bir duysan gönlünde, bir duyabilsen
Mecnun’u sollayıp, geçmez misin sen!

Biter sanal âlem; yalan, anılar…
Evren gerçek değil; konmuş, tanılar.
Yaşasak da aynı, yaşamasak da...
Düşün, hisset yeter; aynı sanılar…

Özlemek; şiddetle görmek istemek...
Ben seni bundan da fazla özledim!
Bildiğim her duygu az gelir, demek
Aralıksız, her an yürek közledim!

Görür görmez sevdik birbirimizi...
Alacak olursa Hak, birimizi
Yan yana kazsınlar ki kabrimizi
Mahşere kadar hiç ayrılmayalım!

Taşlarla sevişen balıklar susar
Damlacıklar susar, ışıklar susar.
Mahkeme kurulur, aşk yargılanır
Avukat konuşmaz, tanıklar susar.

Dünya, sona doğru zaman sarıyor
Yelkovan dönüyor, akrep dönüyor…
Yollar Sana doğru, Sana varıyor! ..
Yıldızlar sönüyor, güneş sönüyor…