Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Düşünmek istemiyorum, hiç kimseyi
Hiçbir şeyi...
Sadece beynimi boşaltmak istiyorum!
Sessizliğin sesini dahi
Duymak istemiyorum.

..........Beni
..........Mutluluğun sonuna koydun

Sen
Yıllardır beklediğimdin
Oydun

İnadına mavide
İsyankâr ak
Bulut bulut
Köpük köpük
Bak!

Önce aşk yaratılmış
Kalplerimizde sezdik
Sevgili aratılmış
Yerde aradık gezdik

İşte bizim farkımız

Onur BİLGE

Yuvalar için en tehlikelisi; harama bakmaktır. İnsanın baş düşmanı, gözdür. Göz güzelliği görünce, beğeni ortaya çıkar. Kişi, gözünün gördüğünü eşiyle kıyaslamaya başlar. Artıları fazlaysa, ilgi onda yoğunlaşır. Arkasından yakınlık, sevgi, platonik aşk doğabilir. Ruh onunladır artık. Evde gezinen, sadece bedendir. Şiir bozulmuştur. Ne kadar uğraşılırsa uğraşsın, artık ona ulaşılamaz.

Evde huzur bozucu hiçbir şey olmasa da eve sığamaz olur. İlk fırsatta kendisini dışarı atma isteği ile başlayan iç sıkıntısı, aile fertlerine de yansır. Ne yaparlarsa yapsınlar, tutamazlar onu. Ya bedenen gitmeler, ya da gitme arzusu kıvranışları...

I

Seni andık bu gece
Andık Ya Resulullah
Miraç’tan bir gün önce
Yandık Ya Resulullah

Hani sular bir yol bulur, akar ya
Öylesine yayılmışsın, içime!
Kuruyunca uçurumlar çıkar ya
Yara yara kazınmışsın, içime!

Beden, batık kayık; kader sel, ırmak...
Yaşlar damla damla; ıslanmış, toprak.
Lüzumsuz, ısrarla aşkı haykırmak.
Güneş sere serpe, çiçek, dal, yaprak...

Yürüyüş, yerinde saymak değildir
Hedefi, geriye koymak değildir
Sona doğru zaman saymak değildir.
Ölüm ölmüş, sonsuz zaman var sana.

Gölgeler içinde, gölge gibisin
Öylesine silik ve esrarengiz...
Sit alanı, yasak bölge gibisin
Gözlerinde yanar aşk, esrar ve giz.