Ondokuz Mayıs Meşalesi Şiiri - Sadık Koc ...

ON DOKUZ MAYIS MEŞALESİ
İstanbul yasta yâd her köşe zindan,
Bandırma Gemisi kalktı limandan.
Dalgalar hırçındı geçtik tufandan,
İnançla hürriyet harı yakıldı.

Vasfi Süsoy derler o yiğit subay,
Ailesi yanında gemide bir pay.
Gözünü kırpmadı ne yıl ne de ay,
Vatanın bağrına mihver dikildi.

On Dokuz Mayıs’ta Samsun’a bastık,
Karanlık ufkuna güneşi astık.
Yollara düşerken taş oldu yastık,
Kaderin bükülmez bendi yıkıldı.

Havza’ya giderken o eski araç,
Arıza eyledi yollar dik ve aç.
Yürüdü o lider başımıza taç,
Ata’mdan dağlara marşlar döküldü.

Havza’da o İmam dik durdu canla,
Amasya tamimi yazıldı kanla.
Mustafa Bilgen’le Turhal’ı anla,
Genciyle yaşlısı yola döküldü.

Tokat’a varınca kuruldu divan,
Milli hudut dedi o yüce kervan.
Ankara yurduma oldu o derman,
Zalimin tahtına sitem çakıldı.

Erzurum, Sivas’ta fermanlar çıktı,
Milletin gür sesi dünyayı yıktı.
Hainin bendini sel oldu yıktı,
Düşmanın boynuna kemend takıldı.

Kalemsiz Şair’im destandır mazi,
Bu kutlu yollarda binlerce gazi.
Genciyle yaşlısı çekti bu sızı,
Şanlı cumhuriyet kalbe çakıldı