Önder Karaçay Şiirleri - Şair Önder Karaçay

🇹🇷▪️ Uygarlığın temeli ailedir.* ▪️🇹🇷

🔘 Önder Karaçay 🔘

* Aile yılında aile hala hedef ve vazgeçmiyorlar aileyi yok ederek dağıtmak adına niyeti ihanetten. Uzak ve uşak bir görüntülü çaba aile imha silahı yapıldı.

X,y,Z kuşakları ile tüketim alışkanlıkları değiştirilmiş çocukları kendi müşterileri olarak ele geçirdiler.

Onları bugün yaşam pahalılığı soygunu adı altında soydukları için bundan çok rahatsızlar.

İnsanlığı sıfırlayıp kendi istedikleri bir düzende yeni dünya düzeni adı altında siyonist bir dayatma içinde buna çok güvenerek hareket ediyorlardı.

Ağla, sık gözlerini
Sakın silme
Göz yaşların bir deryaya karışsın
Seni seven, seni istiyorsa
O deryada boğulmadan sana ulaşsın

Ağaçlar ağlıyordu
Gözyaşları çiğ tanesi büyüklüğünde
Meyveye benziyordu

Gökyüzü delinmiş
Sularını damlatıyor

Rüzgar dağıtır bulutları
Dağılan her bulut
Yalnızlığına ağlar
Sudur yeryüzünün umutları

Doğa ve insan birbirine çok benzer

Zalim olmanın sonu zor!

Hak zalimliği yaşam biçimi haline getirenlerin yüreğine ibretlik bir damga vurarak katı hale getirdi.

O yürek zulmederken yumuşamadı ise bu ibret damgasının mührü sonrası yumuşama belirtisi bile gösteremez.

Çırpındıkça batıyorsunuz! Defol dendiği halde bu defolu halde mi kal diyelim.

Her gün bir fırıldak! Dön ha dön, kalmadı yön! Batı çok mu size uzak bekliyor kucak. Hadi!

Beklentisiz ve ulaşılması olanaksız bir makam sizinle olur mu hiç muhatap be densiz! (Bedensizdir canlı ölü ibret olmak)

İnsanı sessiz kalmaya
Zorlayan acılar
Sesinin çıkmasına
Mecbur bırakan acılardan
Daha ağır acılar olmalı ki
İnsanın suskunluğu

Gerçek ile hakikat aynı anlama gelmez.

Herkesin yaşadığı gerçek farklıdır, hakikat ise genelin yararına bir üst gerçektir. Herkese göre ayrı bir hakikat yoktur. Hakikat tektir. Hakikati yaşatan iyiliğe karşı yok ederek yerine geçmek isteyen veya yerine kendini koyan kötülük vardır.

Kişisel benlik, varoluş hakikati ile dünya gözü ile sadece madde güç boyutundan bakıldığında çatışır.

İnsan nefsi varlık ile iç güdüsünü büyüten ve o aşamada kendini unuttuğu için kötülüğe alet olduğunu ya geç fark eden veya hiç fark etmeyen bir vahşiliğe daha yatkın bir varlıktır.

Nefsi varlık seviyesini aşamadığı için zekasını kurnaz bir şekilde ötekiler üzerinde hesap yapma hilesinin bir parçası olmaktan kurtulamaz.

Doğal yaşam ve kendi öz niteliği dışında üretilmiş geçici düşünce araçlara tutunan insan kendini hasta ederek yaşamda gücü ne olursa olsun savrulur.