On Sekizinde Bir Bedia Şiiri - Zafer Uns ...

On yaşımın çocuksu, küçük dünyasında,
Komşumuz oldun sen on sekizinde. Bedia.
Siyah saçların, büyüleyen gözlerin vardı,
Sana yaklaşınca titrerdi kalbim, Bedia.

Akşama doğru beklerdim seni sokakta,
Kokunu duymak için bir kedi gibi.
Göz kırpar, bir öpücük atardın bana,
Bir başka bakardın sen, Bedia.

On yaşında çocuktum, sen on sekizin de genç bir kız,
On sekizden onu çıkardım; kalırdı koskoca bir sekiz.
Sekizleri hiç sevemedim o çocuk aklımla,
Seni tanıyınca ben, Bedia.

Alışmıştım kokuna, göz kırpışına,
Çocuk kalbimin can çırpışına.
Ayaküstü beni öpüp geçişlerine...
Bir senin on sekiz oluşuna alışamadım,
Bir de benim on oluşuma, Bedia.

Silmezdim yanağımdaki o ruj izlerini
Aynada seyrederken kendimi.
Sanki yeniden öperdin beni derinden,
Annem kızar, silerdi o izleri.
Seni beklerdim kapının önünde,
Yine öpeceksin beni diye, Bedia.

Bir sabah bir telaşla uyandım birden,
Koşup çıktım beklediğim o eşiğe.
Sanki seni değil, küçük yüreğimi
Yüklüyorlardı o koca kamyona…
Koşmak istedim, yüreğim dolandı ayaklarıma.
Baktım uzaktan; hüzünlü ve ıslak.

Bir öpücük uçurdun son kez havaya,
Eşsiz kokunu sokağa saçarak.
Arkandan hıçkıra hıçkıra ağladım,
Sokağa saçtığın o öpücükleri ve kokuyu toplayarak, Bedia.

Kaç sekiz yıl geçti bilmem ,
Haber alamadım senden uzun yıllar.
Yaram büyüdü, sığmadı zamanlara.
Meğer hayat benim sana güldüğüm gibi hiç gülmemiş,
Kâbuslar çökmüş o güzel gözlerine,
Hıçkıra hıçkıra ağlatmışlar seni benim gibi, Bedia.

Yıllar sonra duyup sarsıldı dünyam:
Boşandığın o adam, öpmeye kıyamadığım o yanağına
Derin bir yara açmış bıçakla.
Nefsi müdafaadan yedi yıl vermişler sana;
Beni okşayan o ellerin katil mi oldu, Bedia?

Dört duvar arasında kaç mevsim soldun sen?
Yedi yıl; kalbime sığmayan kara rüya.
Demir parmaklıklar ardında mı koktun sen bensiz ,
Ben senin yerine yandım o yedi yılı, duyunca, Bedia.

Geçen gün köşe başında görmüşler seni,
Uzun siyah saçlarına karlar düşmüş.
O büyüleyen gözlerin hüzün seli...
Sıkıca tuttuğun bir çocuk varmış ellerinden,
Oda tam on yaşındaymış benim gibi;
Ürkek bir aşık gibi bakıyormuş sana.
Şimdi o çocuğun gözünde kendimi görüyorum,
Yanağında değil , benim yüreğimde o yara, Bedia....

Sen on sekizindeydin, bense on yaşında;
Seni benden çıkarıyorum,
Geride kalıyor yine o koskoca sekiz,
Bir de yüreğimde ki yara ve sen be Bedia...