Benim için bu hayattaki en önemli şey güvendir,
Sevgiden de önce gelir, bunu herkes bilmelidir.
Sevgi bir hevesle başlar, belki bir gün biter,
Güven biterse eğer, asıl o zaman her şey gider.
Bir insanı sevebilirsin, gönlün akar gider ona,
Mevsimler değişir, belki aşkın erer sonuna.
Lakin güven sarsılmazsa, yıkılmazsa o köprü,
O zaman yaşarsın işte, en gerçek ve saf ömrü.
Gün gelir sevgi biter, kalpte sızı kalır sadece,
Duygular rüzgar gibi, değişir her bir gece.
Ama dürüstlük varsa, sadakat varsa özde,
Yalan yer bulamaz kendine, hiçbir dilde ve gözde.
Bir insana güvenirsen o ilişki ömürlük olur,
Ruhun huzur bahçesinde, en büyük payı bulur.
Sırtını yasladığında, dağ gibi duran o el,
Dünyanın tüm yükünden, inan ki daha güzel.
Asıl soru şu: Sana güvenebilir miyim?
Sözün özü bende mi, yoksa bir gölge miyim?
Ben bir garip güven, yalan bilmez özüm,
Seninle her sohbette, dürüstlüktür sözüm.
Güvenebilir miyim, güvenemez miyim? diye sordun,
Belli ki hayat yolunda, vefasızlıktan yordun.
Ben seni hiç kırmam, sırlarını ele vermem,
Güvenini sarsacak, hiçbir yanlış yola girmem.
Kayıt Tarihi : 15.06.2026 00:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!