Ömrüm
Takvimlerden sökülen her yaprak, Senin adınla düşüyor toprağa. Zaman, unutup gitmek için değilmiş; Zaman, seni içimde koca bir dağ yapmakmış
Parmaklarımın arasında sıkışmış bir kalp, Avucumda çocukluğumun o serin izi... Hangi kadehe sığar ki bu yangın? Hangi yol çıkarır beni o ilk öpüşün kıyısına?
Bağırsam, uçurumlar utanır sessizliğimden. Resmine baksam, gözlerin dilsiz bir ağıt. Özlemek; gitmek isteyip de durmaya mahkûm olmakmış, En çok da nefesin kadar yakınken, Dünya kadar uzak kalmakmış...
15 02 2026
Kayıt Tarihi : 15.2.2026 23:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!