Ömrüme gülümser misin? Şiiri - Can Elf

Ömrüm ufkuna kilitli...
Bir kez gelsen,
bir kez gözlerin gözlerime değse,
ufuk iner gamzeme,
gün yeniden başlar.

Kalbim,
adımlarının geçtiği her yola
sessizce açılan bir kapıdır.
Sen bilmezsin;
ben her gelişini
bir ömrün dönüşü gibi bekledim.

Söyle...
Kaç şiir yazılır da
bir özlem diner?
Kaç mısra sarar
bir yokluğun açtığı özlemi sızıyı?

Sen yol oldun bana,
ben yürüyüşün.
Sen nefes oldun,
ben içime çektiğim hasret.

Ben sende gülerim,
sende çiçek açarım.
Adını andığım her mevsim
bahara döner içimde.

Kaç şiirin öznesi sensin,
kaç cümlenin yüklemi benim?
Ben,
kalbine eş olmak isteyen bir yürek,
ruhuna yoldaş olmaya razı bir ömürüm.

Kalbim sendeyse
dünyanın bütün eksikleri tamamdır bana.
Fazlasını istemem.
Yeter ki uzak durma...
Yeter ki susma.

İlk aşkım...
En güzel duam...
Gel.

Engeller konuştu,
ben sustum.
Mesafeler büyüdü,
ben bekledim.

Şimdi anlıyorum;
Sevmek,
kavuşmaktan önce
sabretmeyi öğrenmekmiş.

Ve ben,
ömrümün bütün ufuklarını
senin gelişine kilitledim.

Bir gün gelirsen,
hiçbir şiir yarım kalmayacak.
Çünkü ben,
en güzel mısramı
hep sana sakladım.