Ümit bağlamak boşuna kara gözlere
Yalvarmak yada ağlamak yakışmaz erkeğe
Tek başıma yaşasam ne olur derdim kendime
Sensiz yaşamak ölümmüş. bilemedim
Aşık olmam, tatlı laflara kanmam
Damarlarımda akan çağlayan
Gönlümde sönmek bilmeyen volkan
Hayalin gelmez oldu mutsuz dünyama
Sen ömrümün hazanısın, elin gelini
Daha dün gibi avuçlarımda sıcaklığı avuçlarının
Üstüne çıkıp uçuşumu bulutların
Binlerce kez gezişimi dünyayı
Küçücük beynimdeki hayaller
Uykularımdaki rüyalarla
Güzeldi çocukluğum
Korkunç yaratıklar
Tutki hiç yaşamadık gençliğimizi
Ele ele tutuşup dolaşmadık başıboş
Ben seni,
Sen beni hiç tanımadık
Serserice doğan güneşin ritmine uyup
Yine batışını beklemedik aydınlığın
Özlemişim dostlarımı
Köprüden abideye uzanan caddeyi
Yazın tozu, kışın çamuruyla mahalleyi
Özlemişim can
Özlemişim, sıcacık, güzel havayı
Yalnızlık dolu geceleri artık terkettim
Yuh çektim karanlığına ıssız gecelerin
Yalnızlığa küsüp hayata döndüm
Şimdi sıra sende, sen ağla
……………sen ağla sevgilim
Hep tersleyip beni, dudak büktün
Şehri namuslu namussuzlarla doldu
Çakallar arslanlara tuzak kurar oldu
Şehri evliya, mekanı enbiya derlerdi
Heyhat devran döndü, dolaştı
Gördümki hırsızlar kadı oldu.
hiç bakmazdım gökyüzüne gözlerine bakıncaya dek
sonradan girdi lugatıma sema
yıldızlar nasıl kayar?
yıldız kayınca sema ne yapar
hiç bilmezdim bulutların güzelliğini
bazen bir rahibe gibi sekerek kayar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!