Ömer Tolgay Şiirleri - Şair Ömer Tolgay

Sensizliğe söylendi bütün şarkılar... demeye
Gittim okula, söyledim. Özledim, çok özledim, diye hepiniz adına...

Kuşlar da yalnız kaldılar güller de bahçelerde
Pandemi buymuş meğer, yoktu bizim lehçelerde
Akıl ermez, izin vermez, gönül onu çeler de
Torunlar da evden çıkamaz oldu dedeler de

Allah'ım, kapına gelmeye yoksa da yüzümüz

Hakkını ver, becer iyi
Bir çoban olabilmeyi
Çoban deyip geçeriz de
Bu iş peygamber mesleği

Lider yönettiklerinin

Şehr-i Rabiulevvel’in taze hilali!
Hoş geldin şu kirlettiğimiz dünyamıza
Arındır, muştumuz olup, düzelt bu hali
Getir Yar’i yine şu garip davamıza

Yağmurdan kaçarken
yakalan doluya...
Gürültüsüz belde?
Sükûnet mi? Nerde!..
Ne mümkün tatilde...

Rahme bintî'l-azize,
Allah'a emanet kalasın
Hoşça bak zatına cevher
Mübarek olsun mezuniyetin
En şerefli yerlere layıksın sen
Râyesin edep burçlarına dikilesi

"Rasim Bey yedi güzelden bir "Gül Yetiştiren Adam"
"Aşkın Diyalektiği" ondan, bizler "Acemi Yolcu"
"Siyasal İstiareler"den, "Hışırtı"dan, "Kuyu"dan
"İki Dünya"da, "İmkânsız Öyküler"le "İpin Ucu"
"Müslümanca Düşünme Üzerine Denemeler"e
Özdenören öğretti "Çapraz", "Kent İlişkileri"mi

Bin dokuz yüz yetmiş beş;
1975...
Henüz onbir olmuş yaş.
Hocam der "Ömer kardeş!"
Dediler "bir hoca var,

Saray Kıyıköy orası
Lavantasında arısı
Balı her derdin çaresi
Cennet yolunun yarısı

Gidemedim kırk yıl oldu

Revan kızım revan oldunuz o kutlu yola ki
Elem dolu bir kırık kalbe atılmış imzanız
Var mı hacet varmıyor dilim sanki lal ola ki
Ayrılış yok demek istiyor olur mu rızanız
Nasıl bir yalan dünya, öyle gölge bir âlem bu
Kara ak olmuş, aka kara bağlatır elem bu