Ömer Tolgay Şiirleri - Şair Ömer Tolgay

Yazılamayanı yazamıyorum
Tazı havlamıyor bu da bir yorum
Uzun göl
Kısal gel
Dağlar haritadan çıkar uçuşur
Rüzgar üşür bulutlarla konuşur

Silinmeyen hatıralar biriktirip sizlerle
Gidenlerin ardı sıra hep baktığımız gibi
Ufuklara dalıp dalıp buğulanan gözlerle
İkibinyirmionbe'si bu şiirin sahibi

Bugün birinci dönemin karne günü ayrıldık

Şehrin silüetinden kuşlarla bize kalan
Görebildiğimiz bir tek şu gökyüzü artık...
Manzaralarımıza, ufkumuza set olan
Bacalar ama biz de aynı dertten bunalttık.

Küçüktüm, o bacalar ve sokak lambaları

Sinem kızım
İçimden gelse
Niyazım, yazım
Elimden gelmiyor
Mükemmel bir nazım
Kelimeler düğümleniyor

Bağcılar'da gelmiyor sanki sır Üsküdar'da
Bağlayamadım sona, sıkıldı ruhum darda

Kırgınlığım kendime, âleme ne diyeyim
Ayak iri, pabuç dar, kaç numara giyeyim

Şiir, nesir, musiki; hisler nasıl coşuyor
Şekil yok, muhteva yok, kim nereye koşuyor

Çenem düştü
Son günlerde
birkaç kişiyi kızdırdım,
ne dediysem olmadı,
Doluya koydum
Almadı

S.a.
Kasidehan İspirli, ses harika, yaş genç
Yanındakiyse büyük üstad Nurullah Genç
Divan edebiyatından ne seçersen seç
Onunkini oku, gönül al, yoksa vazgeç

sözü tükettik
Ne çok laf ettik
Kalplere yettik
Kül olduk, bittik.❤
Tezahür, zuhur
Rayiha, buhur

Dâvûd’a ve Süleyman’a ilim verdik, andolsun!
Dediler ki, “bizi üstün kılan Rabbe hamd olsun”
Süleyman, Dâvûd’a varis oldu ve “Ey nas, dedi
Kuşça konuşma ve apaçık lütuflar verildi".
Orduları Süleyman'ın toplanmıştı önünde
Cinler, insanlar ve kuşlardan bir sevk düzeninde.