Ömer Koç Şiirleri - Şair Ömer Koç

Seni sevmek;

Yırtıcı bir kuşun kanadından, yeryüzünü seyretmek,
Tehlikeli fakat bi okadarda heyecan dolu,
Fırtınalı bir günde sahilleri ziyaret etmek,
Üşütür içini ama üşüttüğünden çok ısıtır,

Seni tanıdığımda;
seni bende,
beni de sende bulmuştum,
ikimizin elinde de
iki büyük yangından arta kalan küller vardı,
birbirimizi o kadar iyi anlıyorduk ki,

Umutsuzluğu ekip,hüznü biçen şair,
Hiçbir ümidin kalmamış yaşama dair
Hadi son bir defa daha yüzünü hayata çevir,
Son bir gayret et,belki yüzün gülecektir.

Tekrar ayağa kalksam,
Büyük adımlarla ilerlesem,
Sonra koşsam zamanın aktığı yöne,
Hatta sınırlarımı zorlayıp,yükselsem gökyüzüne,bembeyaz bulutların üstüne,

O zaman ulaşabilirmiyim ki sana,

Şimdi sensizliğimle baş başayım,
hüzzam bir hava var odamda
ve bir kaç nağme dudağımda,
sensizlik zormuş be hüzzam bakışlım,
nereye baksam sen,nereye gitsem hasretin,

Bir kadını asla bekletme.
Seveceksen sev
Göreceksen gör
Söyleyeceksen söyle
Dinleyeceksen dinle
Aşık olacaksan ol

Bilseydim ayrılığın bu kadar zor olduğunu,
Baştan hesap ederdim bu ayrılığın sonunu,
Bilseydim ayrılığın ateşten kor olduğunu,
Baştan çizerdim kaderimin yolunu.

Bana söyleseydin sonunda ayrılık var!

Sekiz yada on yaşımdı,hayatımın en güzel çağları da desek yeridir,
Utangaç naif bir çocuktum,diğer çocuklar gibi boyumdan büyük yaramazlık da yapamazdım.Sebebi yaradılıştan olsa gerek, kimi insan böyledir ya hani.
Elli ila yüz insanın yaşadığı bir köyde geçti tüm çocukluğum,koyunlar,
o şirin mi şirin kuzular,güvercinler,civcivler vs. Ben hepsini hatırlayamıyorum ama abim hala sayar tek tek bütün hayvanlarımızın ismini :)
Evet hepsinin ismi vardı :)
Perekazi diye bir koçumuz vardı mesela,Badi isimli bir güvercinimiz,

Ey gözlerine bakmaya
doyamadığım,
Gönül yangınım,
Seni düşünüyorum,
Resminle baş başayım,
Bakıyorum bakıyorum,

Sahile vuran deli dalgalar gibi,
Gel gitler yaşatma gönlüme,
Ya rıhtımımda demirle kendini,
Yada öylece kal sakın ses etme,
Rüzgarın savurduğu kumlar misali,
İnceden inceye dağıl yüreğime,