Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

En az bir şerefsizin
kıçına ot tıkama şansı varsa delikanlının;
ne büyük mutluluktur bu hayata
o doğruluk hırsı dolu gözlerle
veda etmesi! ..

Ne hazin bir durumdur
'insanlık', 'cesaret' ve 'gönül' adına:
Zamanın İnsanının Kitabına uyup da
verilen bir masum 'selam'a
atılan bir e-postaya
gülümseyen bir çift dudağa ve

Neden paranoyak olmayım? !
Kimsin ki? !
bana öğüt yağdırıyorsun?

bakımsızlaşmış
muşmula olmuş yüzün

İnsanı ezip ezip,
kendilerine mecbur olduklarını hissettirip,
Eski Mısır'daki köleler gibi
sırtlarına o biçim yükler yükleyip
ve de sorumluluk vermeyip,
ancak hataların faturalarını yine onlara çıkartıp,

Ne oldu dostum?
çok mu yükseldin?
bir yerlere mi geldin üç günde?
yalanları mı yuttun?

ve ben şimdi sana göre

Ne olduğunu, ne olduğumu bile anlamadan
öyle hızlı daldım ki bu sabah o alevlerin ortasına,
yüzüm öyle yandı ki kıpkırmızı,
kalbim öyle bir aştı ki atma sınırını;
son noktaya gelip de
yapacağımı yapıp geri döndüğümde

Duymuşum duyacağımı
yemişim yiyeceğimin bin çeşitini
öpmüşüm öpeceğimi
sevmişim layığımı
sevişmişim dilediğim gibi cesur
yapmışım yapacağım sporu

evlenip gidecek o 'güzel esmer' yarın
birkaç ayı kalmış.
benle çaya çıkar mı, bir kafede oturur mu
bara-mara gider mi
İstiklal'de yürür mü şapkayla gizlenmeden?
gizlense de razıyız ya gerçi!

'Nereye kadar böyle? ' dedi yasak aşkına.

Ne demek nereye kadar?
Olduğu kadar,
gittiği yere kadar elbet! ..

Yıllardır uçaklarını uçurduğun,
kirletip durduğun,
dumanlarla bezediğin bu gök,

dev şileplerini yüzdürdüğün
arkalarında kirden izler bıraktığın