Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Koşmazsam yaklaşma yanıma
fena arızalanırım...

Ayarlarımı, rotumu kaçırırım.
İçimdeki volkanlar
pislikler, eşikıyalıklar topraklanmaz;

Sadece bazı kadınlar değil,
bazı durumlarda bazı erkekler de
tartaklanmayı, köteği, iteklenmeyi
bal gibi de hakederler! ..

Bu bir kendine getirme,

Herkesin köteğe-sopaya biraz ihtiyacı var Baba;
burası nere, sen bilmiyon mu? !
bırak halledelim
izin ver
yetki ver
donatalım suratları şaplaklarla

e alıp seni, servislerde gezdirmeye başlayalı
hem de TEM manzaralı gidişlerde, gelişlerde
2 ay olmuştur tahminim...
hala beşte birindeyim
seni bitiremedim.

Kölesin
zaten bunu biliyorsun.

Kölesin ama
ona hizmet ederken
onun tarafından ezilirken

İçinde kesatlık olmasın bir insanın;
mutlaka birgün yan basar, yan gelir
ya da her ne gelirse! ..

Kesatlık tohumları ektikçe koca bir toplumun üyelerine,
bir bir hepsinin içinde sana karşı bir kesat büyür.

Kılçık-uyuz kişilikler
siz ağzınızla kuş da tutsanız,
dünyanın henüz tanımadığı
ayakta alkışlayacağı bir icatta da bulunsanız
veya bir sanat eseri inşa etseniz,
mutlaka konunun esas noktasından uzakta

Tarih'i kim başlattı? ..
Kim bütün bu olanlara izin verdi? ..
Kimler bizleri devamlı şekilde uyardı?

ve şimdi yakın zamanda
tarih'e son noktayı kim koyacak? ..

Okumuşundan,
patronundan, iş vereninden,
güngörmüşünden, sosyetiğinden
hangi merhameti, insanlığı görebiliyorsun ki;
evine giren hırsızdan medeniyet bekliyorsun? !

Kimilerine göre
emekçiysen, çalışansan
düz insansan;
sürüngensin
ve hiçbir şeye
hiçbir fikre, düşünce sistemine