Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Açılmamış kapı gibi kalır bazı aşklar.
bir kere görmüş olsa insan arkasını
kalmaz içinde bir şey
yoluna devam eder.

Açılmadan geçtiyse hele bir önünden

”O kız” özel...
ve birçoğuna göre de -daha güzel-
çünkü benimle serviste otururken
tıpkı benim de yaptığım gibi zaman zaman
otoban kenarındaki ağaçlara daldı
”acaba burada yılan var mıdır? ” dedi.

takılıp kalsak da bazen
o -sonu gelmez- gelen
çıkmaz sokakların çamuruna
birebir yaşamak zorundayızdır
ne olup bitecekse...

Deli etme beni kızım!

öyle dünya güzeli mankenlere taş çıkarta çıkarta
kenarımdan, kıyımdan salına salına
ince naylon çoraplarla çevrelenmiş
kalite ayakkablarla yeri usulca yoklayan

Çoğu zaman onun dedikleri
masadaki anlık dolduruşlardandır.
Yarın sordun mu
'Mutlaka yapacağım! ' dediği şeyi
çoktan unutmuştur.

Hırsızla karşılaştığında bir geceyarısı
çişe kalkmışken gözlerini ovuştura ovuştura
hem de o biçim de güçlüysen
imkanın varsa adamı oracıkta kesip, biçmeye;
yine de
bir an içine bir ışık doğup da

Aaaah!
Allah kahretmesin!

Sakın yaklaşmayın bana bir süre
gözlerim tekrar 'insan' gibi bakana kadar!

Marquise De Sade'ı hapise atmışlardı
detayını bilmem, pek de bakmam.
ama, yaptıklarından dolayı
düşündüklerinden dolayı
kaleme aldıklarından dolayı taşlarla çevrili bir odada
beklediler son nefesini vermesini.

Dünden yorgunluk bastı
saat geçti
koşu yandı,
servise 10 dakika kala akıl başa bastı,
bir hışımla kalkıldı
yüze sular çarpıldı

Dayı şaşırdı!
böyle bir şeyi hiç beklemezdi.
o tam bir eski topraktı
mertliği, babalığı, cömertliği temel edinmişti.

yıllar sonra o uzak akrabasının hatırını sormaya gittiğinde