Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Hayatın boyunca anlam yüklediğin
şu yıldızlardan,
şu gökyüzünden
ve akşamın siyahından
yolun sonuna yaklaşmışken, hala
cevap alamamaktan şikayet etme.

Ne desem bilemiyorum bu kez? ..
Salı olmuş günlerden.
Yenilevent'de
yine o girmeyi hiç istemediğim pazar...
İnsan insan insan! ..

Bioenerjiymiş, yogaymış,
suda masajmış, aikidoymuş
pilatesmış; ben anlamam!
bunlar karışık-kuruşuk deyişler,
çoğulculuklar
özden uzaklaşırken

Yaşamayı istet bana
ölmeyi değil!

Her uykuya yattığımda
hoş görünmesin bana Azrail.
Onun şefkatli orağına dayamayayım boynumu;

Kızgın maşalar düştü
bu topraklara.
Biliyor herkes
açıkça düşürüldü zaten.

Ama

Elden bir şey gelmez
topyekun oturmuşuz, yerleşmişiz
gövdesi, dalları kuru
kökleri zehirlenmiş ağacın dallarına...

Geçtikçe yıllar eğrilmekteyiz

Çoğu zaman iletişime girmem insanlarla
fazla sataşmam, ilişmem, tartışmam
sorunlarımı, zevklerimi anlatmam
sataştırtmam kendime

kapanırım

Birgün
ölüm deneyimini tadıyla yaşayıp,
bu, hem çekici, hem de bir yandan insanlarıyla kokuşmuş
'Dünya' denen gezegenden ayrıldığıma en çok
Türkiye'deki şu Tefe-Tüfe safsatasını bile iplemeyen,
Vampir, üretkenlikten uzak Evsahiplerinden yakamı kurtardığım için sevineceğim!

Size 1 kilometre veya 2 kilometre
veya şehirboyu uzaklıktaki biri
üzerinize işeyemez.
onun dışkılama olgusu sizle ilgili değildir.
sıçrama ihtimali bile yoktur.
kendi başına halleder işini

Merhameti...
Sevdiğime karşı bile,
o küçük kuşa karşı bile
merhametimi kaybettiğimde;
tutunacak bir Yaratıcı sevgim de olmasaydı
ne yapardım, ne ederdim? !