Ömer Çetinkaya Şiirleri - Şair Ömer Çeti ...

Yüce MEVLÂM,kullarının durumun,
İşte böyle bin bir türlü hâl etmiş,
Bazısı Dünyada,bulmuş konumun,
Aşk yüzünden bazısını deli etmiş.

Bir kuru ekmeğe, talimde çoğu,

Tebessüm renginde gözlerin yine,
Mutluluktan uçuyorsun güzelim.
Yanağın dönüştü gülün rengine,
Güller gibi açıyorsun güzelim.

Baharda çiğdemsin kar'ın yanında,

Telli turnam niye böyle?
Katar oldun yele karşı.
Ben yarimi rakip gördüm,
Açmış gonca güle karşı.

Bence böyle güzel sima,

Yâr için serden,
Geçenler vardır.
Yâr diye yerin,
Seçenler vardır.

Yanan kavrulan,

Dedirtdin bana,
Vay Dünya vay.
Ömür sermayem,
Say Dünya say.

Her günüm acı,

Uzanır gönlümden öte,
Yollar leyladan Mevlâya.
Yanıp kavrulur sine,
Çöller leyladan Mevlâya.

Sensiz hayat mı olurmuş?

Hani diyordunki; Unutmam seni,
Niye yalan çıktın,bak unutuldum.
Mevlânın adına olan yemini,
Niye yalan çıktın,bak unutuldum.

Ayrılık deyince,kaşın çatardın,

Dünya malın istemem,
Gözlerin yetiyor bana.
Bundan başkasın bilmem,
Gözlerin yetiyor bana.

Ne araba ne kat ne yat,

Yarin gönlün etmek için,
Bilmiyorum ne desem ki?
Derdim tarif etmek için;
Bilmiyorum ne desem ki?

Deli gibi seviyorken,

Altı yavru onbir tane torun var,
Yaradanım yavruları sen koru.
Cümleyle olmasın Dünyaları dar,
Yaradanım yavruları sen koru.

Akıllırı yetmez hata etmesin,