Adımı hatırlayıp da söyleyemediğim günden beri
İnsanlara acımak beni daha iyi birisi yapmadı
Acıyanın acınan olduğunu ne var ki çok geç öğrendim
Şimdi telaşsız gibi görünsem de
Karakterimi eski zaman adamlarına tevdi edişime
Öfkemi sınırsız sakinliğe teskin edişime
Kavuşsakta bu kor söndü zannetme
Bilmezsin vuslatın kar etmediğini.
Sanma ki aklımın bir köşesinde
Sızlaya sızlaya yer etmediğini.
Hayalin sel gibi coşar sinemde
Dervişlerin nefesinde
Cümle cihanın sesinde
Ayanların meclisinde
İzdim işte senin için
Alemlerin sevdasını
Hayalimde sır gibisin, düşüncemde efkarlı.
Seni duymak; içimdeki ölü ruha nefestir.
Gözlerimde gördüğüm o ümitten de kararlı;
Seni sevmek; bu kimliğe en muazzam hevestir.
Düşlerimde kaybolurken sensizlikle sınandım.
Ömrümü ellere verdirme benim
İçimde bulduğum o inanç sensin.
Ben senin bitmeyen bir hikayenim
Gözümde parlayan o kıvanç sensin.
Bu sevda tarihe nurdan miatlı
Bu gece hasretin en ağırını
Çeken bedenimle canındayım ben
Yanımda oluşun ihtimaliyle
Dipsiz hayallerin sanındayım ben
Kurak iklimlerin hayat selinde
Yağmurlar yağarken izlerdim seni
Bulutlar tenimi saracak kadar.
Hüda'nın aşkıyla özlerdim seni
Ademi balçıkla karacak kadar.
Melekler uyurdu avuçlarında
Beklemek zor değil seni be gülüm
Sen varsın çünkü bu düşler sonunda
Ne var ki dinmez bu hasret acısı
Nihayet bulmadan başlar sonunda
Sensizken uykuya dargınım ben hep
Ekşi limonları limonata yapmaya geldim
Derin vadilerde zikrederken
Doğayla bütünleşen ruhumu
Yankılarda beni buluşunu hissettim
Mütevazılığın büyülerken beni
Gözlerim çağladıkça buğusunda
Bir sevda uğruna geçen yılları
Bitirdik diyelim denilir ise
Korkarım bu kadar yol kat etmişken
Sabır taşlarımız delinir ise
Böyle bir sevdaya ömür biçerim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!