Gittin ya sevdiğim gönül hanemden
Bu sona bir türlü alışamadım
Ne yapsam ne etsem bilemedim ki
Kal demeye bile çalışamadım
Çaresizce koştum ardından yine
Halil dedi Yaradan en değerli dostuna
Bahşedilen o paye bir umutta gizlidir.
'Sen çık ben duyururum' dediğinde kastına
Hissettiği itimat bir komutta gizlidir.
Sen umudun sesiydin, bir rüyanın doğuşu
Diyebilirim ki ahde vefa sırtlanmış hayallerim
Ne yana döndüğümün bir önemi olmaksızın akıp giderken ömür
Ne leylak bahçeleri göründü gözüme ne ısırgan otları
Ihlamur kokuları altında beni sevişine bile aldırmadı yüreğim
İkirciklendikçe beynim manşetlere,
Aldırmadım..
İliklerimde hissedebileceğim en acı titremenin
En acı hazanı ardından gelen üşümüşlüğümde buldum seni
Takdirin en şairane biçimine
Ve şayanlığın en masum haline bürüdüm ahiri
Yılmışlığın genzimdeki yanıcı tesiriyle
Kaybolmuşluğun acıyan yüzüyle
Sınırsız bir evrene hayat veren kudretin
Ol dediği yerdedir sözümdeki iraden.
Özenle yarattığın bu en güzel suretin
Cemalini yansıtır yüzümdeki iraden.
Bir güvenle içime yüklediğin esmanı
Hayalin irfanı kül ettiğinde
Kavramak mümkün mü ferasetini
Gönlümü sahrada çöl ettiğinde
Sonsuza uzanan verasetini
Hükmeden yok idi bu aşk zannına
Bazen şu hayatta sanki en masum
Evlattı bana hep kahve gözlerin
Bazense elinde kör bir hançerle
Cellattı bana hep kahve gözlerin
Yazgılar belirler kader katını
Bir gün sual ettim kendi kendime
Dedim ki Rabbimiz nasıl sevilir?
Usulüne göre gerçek manada
Yaradan’a değer nasıl verilir?
O bizi özenip yaratmış an ’da
Lanetlendim..
Artık sıcak değil ellerim
Ruhumdaki alevleri yalnızlık söndürürken
Zirvemdeki buzullar ise erimez oldu artık
Yalanla doğruyu ayırt edemez oluşum
Ve batıla yüzümü dönüşüm iyiden iyiye şaşırtmıyor beni
İliklerim üşüyor rüzgarında aşkının
Dalgalanır kanımda gül teninin kokusu
Hissedince anladım ruhumdaki taşkının
Çağlıyordu derinden o yıllanmış torkusu...
Duyunca ilk sesini, o ılık nefesini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!