Gönlüm dermanı bilmelisin ki damla damla birikti özlemin damarlarıma
İsmin sızılarında inşa edildi cehennem, cennet gönlüm yedi kat semahına…
Senden kaçtıkça sana yakalanan düşlerimden vazgeçtim. Yokluğunu kabullenmenin ar’afında tüketir iken mahir aklımı, sensiz gönlüm kor bakışlarım zemheri cümle sözlerim hüsran. Karanfil sızılarımı aşikâr oldu cümle âdem ve nebatata, iklim tebessümlerin menekşe rayihasından viran.
Kördüğümlüğüm batar iken gün gamzelerinden derin kuyularına her akşam hilal kaşların hudutlarından ay doğuyor.
Ağlamanın kahkahaya karıştığı sokaklarda ıstırabıma tebessüm olan ahvalim zehri sensizlik…
Sevgili’m
Uzun soluklu sükûtların baharında güz yerleşti gönlümün sokak aralarına. Sensiz gönlüm şehri âleminde yapraklar devirdi ağaçları…
Sevgilim
Nasılsın manolya yaprağına düşmüş çiğ ve çiğe hapsolmuş dolunayım?
Biliyorum kırgınlık merasimlerinde yüreğin hatmesine gözlerim kahverengi masallarını işlediğini ve sükûtuna gönlümü incitmemek adına hapsolduğunu. Terk ediş zabıtları değil gönlümden gönlüne bıraktığım aksine sensiz geçen an dakika saat gün hafta ay ve yıl ziyandır nezdimde.
Naçizane hislerin gök gürültü edasında yarıldı karanlık
Biraz korku az aydınlık hülyaların başucumda yar ve yara…
Sevgili’m …
Sensiz sineme biriktikçe firak yağmurların zılgıtları dağılmadı afakımda yek kıvılcım hasretin sancıları. Hüznün efkâr buğusunda rutubet tuttu gönlüm ufalandım asrın dudaklarında. Güz Gülistanlığım biliyorum mesafeler safi yangın, sancı ve katran bilmelisin ki hiçbir lahza sinmez gurbetlik pası gönle.
Sevgili …
Sükûtumun kem yazgısında kirpiklerinden yükselir iken dolunay çıkmaz hislerin ümitsizliğinde tükendi gönlüm ilkyaz sahifeleri. Ümmiydim sevda alfabesinden yana evvel yutkunamamıştım adını sonra gülüşlerine darağacı saklanmıştım soluklarımı...
Nasılsın gönlüm ah u zarı?
Halen gözlerin tebessüm ettiğin zaman yıldızları gölgede bırakıyor mu?
Dirhem dirhem sancın kapladı gönlüm asumanını
Hislerim katre sicim ve gam...
Sükûn ardında çalkalandı şehr
Biçare sevmeler revan
Pıhtılaştıkça damağımda firak
Az karanlık
Dirhem kor
Biraz da sen
Uykusuzluğun ay ışığında rükûda kaldı özlemlerim
Doğrulsa kalp kırılacak
Secdeye kapansa ruh yanacak …
Uykusuzluğun ay ışığında rükûda kaldı özlemlerim
Doğrulsa kırılacak kalp
Secdeye kapansa ruh…
Evhamlı saatler limanında düşlerim vurdu karaya
Tipi sonrası adımların ahkâmında çiğ tuttu keder
Yonca yakamozunda bakışların dolunay..
Saf tutarken gönlüm karia ağıtlarından
İdame edilemeyen vuslat düşlerim firkat işgalinde
Gönlüme nükseden sızıları taksim edemedim gün değiştiren yıl tüketen gülüşlerin bağbozumuna
Mahrem hislerim çılgasında asuman gibi dur durak bilmeksizin genişleyen hasretin celp etti ruhumu
Yek kıvılcım bakışına kül olmaktan kurtulamadım
Kanaat getirir iken rüya ve düşler sahnesinde aslı olmayan etmeyen vuslata
İzahata yeltenmedim dudakların kıvrımlarına sarih hüznümü
Cevval sancılar uğrak limanı tenimde pamuklara sardıkça özlemlerimi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!