Kehribar akşamların otuz üç zikrinde
İsmin dilimde yangın, tufan ve ah u zâr…
Çiseledikçe sılam bağları kirpiklerin sızılarından
Sükûtun aşındırdı tenim toprağını
Uzandıkça hasretin satıhları gönlümden simama
Hûsuf sonrası nakledildi kalbim göğsüne
Davıcıdır Mahkemeyi Kübra vakti kirpiklerim gözlerine...
Beyhude serzenişler çıkmazında
Uyuttum kabuk tutmayan yaralarımı ismin sızısında
Ve vaktin gözlerine işli bakışların sarıyor geceyi
Kokun diyorum sevgili şafak vakti kuş ötüşmelerine şifa
Say ki ben balığım, gözlerin kara sularında esir
Say ki sen gönlümü verdiğim çöl ve samyeli
En berrak mavisinden siman serap
Sokak lambası yorgunluğunda esir ay ışığı
Kırmızı lale işlemeli perdeler yaprak dökümünde…
Kanadı kırık orkideler kurtağzında
Sokağınız soğuğu efsun
Etraf pürü pak
Kınalı ellerimde darp edilmiş ümitler
Kirpiklerimde buzlanmış hayalin…
Umursamaz tavırlar muhataplığında
Sarı gül rayihasında tütsülendikçe aşk
Mektup seçiyorum sancıyan yaralarıma
Ne bilsin gözyaşı niçin aktığını
Göz değil sancıyan kirpik değil ağlayan
Yangınım dilimde değil
Kalem ne yazdığını bilmez oldu...
Tebessümlerim açmaz yeşermez oldu
Müsavi bir varlıktan öte doludizgin yaşamak vardı anı seninle
İki gülüşten bir hüzün çıkarıp
Nedensizce ağlamak vardı…
Bir an seni yaşamak vardı şimdi
Temizlik yaparken izlemeliydim mesela
Şimdi gitmeliyim;
Cemre düşünce gönlün hudutlarına dönerim belki de
Reşit olamayan tutkuların can havlinde büküyorum boynumu
Avuçlarım arasında yanaklarım güz suizannı
Sevda vaadi falakasında arşta yankılanıyor cümle avazlarım
Damla damla kırıldı kalbim narin kanatları
İçimde dizginlenmeyen küheylan ağıtları…
Firak sığındıkça bahtımın edasına
Çiseledi dallarından yapraklar
Yükseldikçe muallim hasretinin surları
Sevdaya dair…
Sıyrılır iken ağaç dallarından ay ışığı
Örüldü gece mavisine yüzün...
Dağılır iken sükûtlarım kahkaha edalarında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!