Üşüyor sesim
İçimde sözler
Sözler...
Penseler ile açıyorlar sözlerimin içini umudumuza kırmızı ışık yakanlar
Bir demir kalıbın içine girer gibi ben.
Yorgun
Kulağımda bir ses büyüyor kımıltı halinde
Acıklı bir şarkı örtüyor yüreğimin kabzasını beynimi çatlatan
Göğsümde sağlam, kuşandığım çocuk sesleri..
Beni
Yağız bir şey tutuyor her gün dinmeyen bir hüzne durarak
Bir bomba gibi geçiyorum şehrin içinden
Ancak zalimler ölünce güzelleşir bu dünya.
Tarihin en kötü günüdür bir çocuğun öldüğü gün...
Sahi, hangi dize de öldü insanlık?
Hangi kitapta yazıyordu bu?
Hangi din, hangi ırk?
Varmıydı çocuklara sıkmaktan daha büyük bir alçaklık..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!