Yanıyor içim, olmuş kuru bir ot.
Yolunu bilmez ayaklarım paytak.
Hangi kıyı dalgasıyla soğutur bedenimi.
Sende yoksun, olası tenimde.
Bin parçaya bölünmüş ruhum nerde.
Evet yağmur gibi, rüzgâr da gerekli.
Ne şafak umurumda ne sabah.
Geçip gidiyor ansızın uyanınca.
Hangi çiçek açar göğsümde.
Hangi gece kolay terk eder beni.
Benim gibi seversen ölürsün demedim mi.
İnat başındaydı ve yine dinmedi.
Bıraktın pejmürde hem beni hem de kendini.
Kenan GEZİCİ 14/05/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 14.05.2026 19:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!