Ölümün soğuk döşeğinde
Son nefes eşiğinde
Bir tek
Sensizliği düşününce
Üşüse içim
Sadece
Senin sesini duyunca
Çarpsa kalbim
Ve son nefesini
Senin ellerine
Bırakıp da sönse ciğerlerim…
Olsun varsın
Tek yudum suda vermesin ellerin
Yeter ki ölümün
Sensizlik
Değil de sessizlik olduğunu bileyim
Kayıt Tarihi : 30.04.2026 05:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Denizli
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!